Поэзия

  • ЖЫП-ЖЫЛТЫР АДАМДАРДАН ЖАЛЫҚТЫМ МЕН…

    Дейсің бе, әлде, ұғына алсаң, ғаламды ұқ? Мұнша сұлу болармысың, адалдық?! Неге біздер, ғарышта емес, жердеміз, Неге біздер қанатсыз боп ...
  • КІМГЕ АЙТАМЫН МҰҢЫМДЫ ЖАНЫМДАҒЫ

      * * * Адалды адал деп едік, Арамды арам деп едік. Ақиқат үшін айқасып, Ажалға барған ел едік. Сатқынды ...
  • Сағындым туған даламды…

    Сағындым туған даламды… Шымырлар даланы аңсап желік қанда, Шаһардан ызы-қиқы жалыққанда. Су асты мезі қылып жібергесін, Әуеге секірмей ме балықтар да! ...
  • Әліппесін өмірдің, тауыса алмай келемін…

     Қамшы Дырау қамшы бұзау тіс, Бес қарудың бірі еді. Дойырларға дырау-күш, Кең даланың жүрегі.   Оңында да, солында, Ер жігіттің ...
  • Гүлдер сірә – ақындардың өлеңі

    КҮЙШІНІҢ МОНОЛОГЫ Күңіреніп кетіп күйресем, Күздей бір күңгірт күй кешем. Сырласқым келіп еримін, Сылдыр да сыңғыр күй кешем.   Болмаған ...
  • АТАДАН ҚАЛҒАН АСЫЛ СӨЗ

      Елдің елдігін сақтайтын – әдебиеті, тарихы, жол-жорасы. Мағжан ЖҰМАБАЕВ  Ата-баба сан жылдан, Талмай өтіп тағдырдан. Ұлан байтақ даласын, Ұрпағына ...
  • Меккесі жырдың Жидебай…

    ЖЫРҰЙЫҚ «Қарайсың Қарауылдан Жидебайға, Бергендей күнде сəлем ұлы Абайға». Қасым Жерұйық емес, жырұйық, Жидебай зият мекенім. Асылдың көзі тұңғиық, Айналып ...
  • Қаламымның ұшынан қаным тамып…

                                     *   *   * … Қайран, Жастық, жасындай жанып-өшкен!.. Өте шықтың жұлдыздай ағып өткен… Құлазыған көңілдің гүлзар бағы ...
  • КЕТЕДІ ЖАЗДЫ АҢСАУЫМ ЖЫРҒА ҰЛАСЫП

       Қашаған (Баллада) Бір сәтке көңіл бөлмей шаршағанға, Ішінен жалбарынып жасағанға. Шапқылап келе жатыр жылқышы шал, Шалмасын түсіре алмай қашағанға. ...
  • «АШЫЛМАҒАН ҚҰПИЯСЫН АШАМ, – ДЕП…»

      ҚАҚПАҚЫЛ Ештеңе де қалыбында тұрмайды, Емен болсаң дауыл келіп ырғайды. Қарымтаға қат нәрсеңді әперіп, Барымтада оны қайта ұрлайды.   ...