Кемпірқосақ тұрмайды ұзақ аспанда…

  ДАРА ДАМУ Аңсағанмен ақшаны қауым мына, Жауың – ақша, адамзат, дауың – мұра. Махаббатсыз қосылған қосақтар бар, Махаббатты мансұқтау – ауыр күнә. Қан қайнаған кезінде, қана қызған, Сабақ алған сауап-ау, қара тұздан. Қосақтар бар қосылған махаббатсыз, Қандай ұрпақ тарайды шарасыздан? Асқақ сезім айналды аса қатқа, Шомылмайды шарасыз шапағатқа. Мал...

ТОЛЫҒЫРАҚ

Күлтегіннің тасынан кертіп-кертіп жазамын

* * * Алыс-алыс жолдарға жортсам дедім алқынып, Ай астында арқырап, арғымақтай тарпынып. Жеткізбейді қалалар, өткізбейді көшелер, айқай салған дауысым өз кеудемде жаңғырып. Қарашаның жаңбыры қабырғадан сорғалап, сор да кештім, ой кештім, аспан қарап, жол қарап. Жол дегенім жол емес – туралған бір тұяқтар, түн дегенім түн емес – кілең...

ТОЛЫҒЫРАҚ

Әлихан ЖАҚСЫЛЫҚ. Киік қайда, о, тоба, кие қайда?

Арпалыс Жай тапты жаным түтінін жұтып соғыстың, Еуропа деймін даласы соңғы қоныстың. Қаптаған анау тізілген зеңбіректерден Соғыста жалғыз ақ көгершін боп сен ұштың! Оқ деп ойладым, от деп ойладым лаулаған, Қыраттан бастап қырманға дейін жаулаған. Зұлым аяғы гүлді бақтарды таптады, Сен жалғыз гүлсің қылт еткен соғыс ауладан. Зеңбірек, мылтық… Кезеңген...

ТОЛЫҒЫРАҚ

Мұрат Шаймаран. Өлмейтін тек – айдың әппақ сәулесі…

Ол Сарғалдақ – көйлек, сарсан бір жандай күйге еніп, Қасыма келіп отырды сәл-сәл именіп. Алаулап оттай бұтағы билер шетеннің, (мен-дағы бірге өртеніп кетер ме екенмін!?) Екеуміз ғана. самсаған орман, салқын бақ, Күн құлар көктен шұғыласы күрең жалқындап. Алыстан сонау сырнайдың үні сыңсыған, Күрсінеді ол да, мен де бір мұңға тұншығам....

ТОЛЫҒЫРАҚ

Нұрлан ОРАЗАЛИН. «ЖҮРЕК СӨЗІН АҚ ҚАҒАЗҒА КӨШІРДІМ…»

«Жауыңды басындырма, Халқыңды ашындырма…» Тоныкөк «Жатқан – тұрар, Көтерілген – отырар, Жарық – сөнер, Жүрген кісі – тоқтар…» Жүсіп Баласағұн ДОЛЫ ДӘУІР! Жасырайын, несін мен? Сәтім аз ба көсілген де есілген? Қыспағыңа қилы-қиын көп түстім, Самғау үшін… Қалмау үшін көшіңнен. Қалмау үшін… Жан дауысым сезім боп, кезім аз ба лапылдаған...

ТОЛЫҒЫРАҚ

ЖАН-МҰҢЫМДЫ ЕМДЕЙДІ КҮЗ ӘУЕНІ

ЖАЗДЫҢ СОҢҒЫ КҮНДЕРІ-АЙ!.. Әлденеден қалғандай жараланып, Мына әлемге соңғы рет қарап алып. Қалт-құлт етіп Ертістің толқынында, Жаздың соңғы арманы барады ағып. Жаздың соңғы күндері-ай, Жан мұңайтқан, Үнсіз көніп үкімге тағдыр айтқан Кеткеніңмен, Келерсің жыл айналып, Ұмытпасаң болғаны жолды қайтқан. Аспан – күңгірт… Бұлттардың жанары – шық. Жан берісіп тағы да...

ТОЛЫҒЫРАҚ

М Ә Д И

«Өз-Ағайындарыма – арнаймын…» – Автор. ( трагедия ) О қ и ғ а – ХХ-ғасырдың басында өтеді. К Е Й І П К Е Р Л Е Р : Ж ы р — Ғ а й ы п . Е р л а н -Ш а й х ы –...

ТОЛЫҒЫРАҚ

Мерей Қарт. ҚАРАШЫҒЫ – ҒАЛАМНЫҢ ҚҰБЫЛЫСЫ

АНА – САҒАН ҚАРЫЗБЫН Кейде – қайғы, кейде қонар басқа бақ, Дүние де — құбылатын қас-қабақ. Ана, Саған қарызбын, Құрсағыңа біткен күннен бастап-ақ. Кіндігімнің жалғағалы бір ұшын, Іште жатып, сездім өмір тынысын. Ана — Саған қарызбын, Ақ жүзің ғой, жарық қылған түн ішін! Нұр тараттың тіршілікке тоң қатқан, Қамқорлығың қанатымды...

ТОЛЫҒЫРАҚ

Мырзан КЕНЖЕБАЙ. БIЛМЕЙДI ПЕНДЕ БАСЫНА ТҮСПЕЙ БҰЛ КҮЙДI

Мырзан КЕНЖЕБАЙ   АЙДЫҢ ӨЗІ ЖЫЛАП ТҰРЫП ЖҰБАТТЫ (кенжем Әбді-Нәжімге ғұмырнамалық өсиет) Жібімеді-ау, – деп жүргенде, – бұл жалған, Алла берген Ай да болған – Күн болған Әбді-Нәжім! Жарығым-ау тыңдап ал, Әкең қандай күн өткерген? Кім болған? Қозғаса да қай қуаныш, қай шерін, Әкең ешбір сөз айтпайды «жәй», «тегін»; Сенің...

ТОЛЫҒЫРАҚ

Бақыт БЕДЕЛХАН. НЕГЕ МАҒАН ЖҰРТ БІЛМЕС ЖОҚТЫ ІЗДЕТТІҢ?

Шаһарнаме Бұл – менің Шаһарым! Бұл – сенің Шаһарың! Олардың Шаһары емес – …Жерім – Жаһаным! Жаннәт қақпасы жабылмай тұрған кезі ме?.. Жоқ, Адам-Ата пайғамбардан бері ме?., …Қабырғам Һақ нұрымен бүрлеген кезде де, Кіндігімнен Ібіліс-сайтан үрлеген кезде де, …Бұл Шаһар – Біздікі болатын. Қабыл Абылды өлтіргенде де, Ібіліс, алғашқы жеңісін...

ТОЛЫҒЫРАҚ